[naam] , verzoekster 1,
[naam] , verzoekster 2,
hierna samen te noemen: verzoeksters
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Hoogeveen, het college
(gemachtigde: mr. D. Djodikromo).
Inleiding
1. Op 9 september 2026 heeft de teamleider opvang vluchtelingen aan verzoeksters laten weten dat er op korte termijn een interne verhuizing gepland staat binnen de opvanglocatie. Met het besluit van 16 september 2026 heeft de teamleider de datum van de verhuizing vastgesteld op (uiterlijk) 29 september 2026. Verzoeksters hebben bezwaar gemaakt tegen het besluit. Ook hebben zij de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
Het college heeft op het verzoek gereageerd met een verweerschrift.
Uit de door partijen overgelegde interne memo van de gemeente Hoogeveen blijkt dat de termijn voor de verhuizing is opgeschoven naar 21 oktober 2026.
Omdat het verzoek kennelijk ongegrond is, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht maakt dat mogelijk.
Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet. De voorzieningenrechter legt hierna uit waarom het verzoek kennelijk ongegrond is.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. De voorzieningenrechter stelt voorop dat het college op grond van artikel 9, eerste lid van de Regeling opvang ontheemden Oekraïne (hierna: de Regeling) bevoegd is om een ontheemde naar een andere opvangvoorziening binnen de gemeente over te plaatsen. Deze bevoegdheid houdt tevens in dat het college de bevoegdheid heeft om bewoners binnen dezelfde opvanglocatie te verplaatsen. Het college dient op grond van artikel 5 van de Regeling ervoor te zorgen dat de opvangvoorziening voldoet aan een toereikend huisvestingsniveau, waaronder ten minste wordt begrepen de aanwezigheid van een adequate bescherming tegen weersinvloeden, van verwarming, sanitaire voorzieningen en zit- en slaapgelegenheid. Op grond van artikel 15, eerste en tweede lid van de Regeling dient het college bij de uitvoering van de Regeling rekening te houden met de specifieke situatie van kwetsbare ontheemden, zoals (…) , personen met ernstige ziekten en personen met mentale stoornissen en hierbij te bepalen of de ontheemde bijzondere opvangbehoeften heeft.
3. In dat wat verzoeksters ten grondslag leggen aan hun verzoek, ziet de voorzieningenrechter onvoldoende spoedeisend belang om een voorziening te treffen die erop neerkomt dat hangende de bezwaarprocedure de interne verhuizing binnen de opvanglocatie voorlopig niet door mag gaan. Hierna legt de voorzieningenrechter dit uit.
Uit de gedingstukken komt naar voren dat verzoeksters samen verblijven op een vierpersoonskamer. Voorheen verbleven verzoeksters samen met de dochter van verzoekster 1 en haar partner met zijn vieren op deze kamer. De dochter en haar partner verblijven sinds 19 augustus 2026 op hun eigen verzoek op een andere locatie. Een van de gevolgen hiervan is dat verzoeksters niet langer op de vierpersoonskamer, die onder andere beschikt over eigen sanitaire voorzieningen, kunnen blijven in verband met efficiënte huisvesting. Dit gevolg is ook met verzoeksters besproken, hetgeen blijkt uit de gespreksverslagen van 3 september 2026 en 30 september 2026.
Verzoeksters betwisten deze gang van zaken niet, maar voeren aan dat hun hulpvraag niet goed begrepen wordt en dat het college onvoldoende rekening houdt met de kwetsbare situatie van verzoekster 2. Verzoekster 2 is gediagnostiseerd geweest met baarmoederkanker en heeft last van overgeven. Dit blijkt ook uit het door verzoeksters overgelegde medisch dossier van 3 september 2026. Als gevolg van een operatie heeft zij problemen met haar urinewegen en darmen. Vanwege haar medische situatie is het voor verzoekster 2 bijzonder belastend om gebruik te moeten maken van sanitaire voorzieningen die door meerdere bewoners worden gedeeld. De toegewezen tweepersoonskamer 2.01B heeft geen eigen sanitaire voorzieningen.
De voorzieningenrechter stelt vast dat het bezwaar van verzoeksters tegen de interne verhuizing niet is gelegen in de verhuizing als zodanig. Dit blijkt ook uit de omstandigheid dat verzoeksters wel bereid waren om naar een soortgelijke tweepersoonskamer met balkon te verhuizen. Hun bezwaren zien op de omstandigheid dat het toilet, douche, water en keuken goed en makkelijk bereikbaar dienen te zijn voor verzoekster 2.
In de gestelde omstandigheid dat verzoeksters deze voorzieningen niet meer hebben op de toegewezen kamer 2.01B, ziet de voorzieningenrechter onvoldoende spoedeisend belang om een voorziening te treffen die erop neerkomt dat de interne verhuizing niet door kan gaan. Het college heeft er terecht op gewezen dat uit systematiek van de Regeling volgt dat het recht dat een ontheemde heeft op opvang in een opvangvoorziening, een recht is op huisvesting binnen een accommodatie. De ontheemde ontleent aan de Regeling geen subjectief recht op een specifieke kamer, een bepaalde kamergrootte of het behoud van een specifieke ruimtelijke indeling binnen die accommodatie. Zolang de opvangvoorziening als geheel voldoet aan de eisen van een toereikend huisvestingsniveau als bedoeld in artikel 5, eerste lid van de Regeling, dan wordt voldaan aan de wettelijke opvangplicht. Het college heeft gesteld dat de kamer 2.01B kwalitatief en facilitair is ingericht als een volwaardige verblijfsruimte voor twee personen en daarmee onverkort voldoet aan de eisen van een toereikend huisvestingsniveau zoals neergelegd in artikel 5, eerste lid en artikel 6, eerste lid, sub a, van de Regeling. Het feit dat verzoeksters tot op heden het comfort hebben gehad van een ruimere vierpersoonskamer, maakt een standaard twee persoonskamer rechtens niet ondergeschikt. Daarbij heeft het college in de besluitvorming mede rekening gehouden met de situatie van kwetsbare personen en eventuele bijzondere opvangbehoeften, zoals volgt uit artikel 15 van de Regeling. Dit blijkt uit het beschikbaar stellen van het alleengebruik van een toilet nabij de kamer 2.01B voor verzoekster 2. Ook heeft het college terecht geconstateerd dat uit het medisch dossier niet blijkt dat de gezondheidstoestand van verzoekster 2 zich verzet tegen een verhuizing naar kamer 2.01B, dan wel dat het verblijf in een vierpersoonskamer medisch noodzakelijk zou zijn. Het college heeft daarbij opgemerkt dat wanneer er in de toekomst, op basis van objectieve medische stukken, blijkt dat er sprake is van een ingrijpende verandering in de zorg gerelateerde situatie van verzoekster 2, op grond waarvan aanpassingen in kamer 2.01B vereist zijn, het college om hulp gevraagd kan worden.
Conclusie en gevolgen
4. Het verzoek is kennelijk ongegrond. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J. Dijkstra, griffier.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: