ECLI:NL:RBMNE:2026:6798

1. De procedure

De kantonrechter heeft de volgende stukken ontvangen:

- de dagvaarding met producties 1 tot en met 12;

- de akte vermeerdering van eis met productie 13;

- de producties 1 tot en met 3 van [gedaagde] .

De mondelinge behandeling zou eerst plaatsvinden op 3 september 2026. Toen bleek dat mr. Van Ruyven niet op de hoogte was van de zittingsdatum en hij ook verhinderd was, is de mondelinge behandeling verplaatst naar 10 september 2026. Daarbij was [eiser] aanwezig en werd hij bijgestaan door de gemachtigde. Namens [gedaagde] was aanwezig de heer [A] (directeur van [gedaagde] ), bijgestaan door de gemachtigde.

Beide partijen hebben hun standpunten toegelicht, hebben de vragen van de kantonrechter beantwoord en hebben op elkaar kunnen reageren. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat er is besproken.

De kantonrechter heeft bepaald dat er vandaag uitspraak wordt gedaan.

2. De kern van de zaak

3. De achtergrond van het geschil

[eiser] is op 1 april 2023 in dienst getreden bij [gedaagde] in de functie van [functie] voor 32 uur per week tegen een brutosalaris van € 6.301,14 exclusief 8% vakantietoeslag.

Naast een arbeidsovereenkomst bestaat er tussen partijen ook een overeenkomst terbeschikkingstelling (lease)auto (hierna de auto-overeenkomst). Op basis van deze overeenkomst komen de brandstofkosten en voertuig-gerelateerde producten van privéreizen met de leaseauto voor rekening van [gedaagde] . Hiervoor heeft [gedaagde] aan [eiser] een tankpas ter beschikking gesteld.

Op 13 september 2024 wordt [eiser] aangereden en meldt hij zich ziek. Sindsdien is [eiser] arbeidsongeschikt.

Eind 2024 heeft [gedaagde] de tankpas van [eiser] geblokkeerd.

[gedaagde] heeft [eiser] op 11 maart 2025 op staande voet ontslagen. [eiser] is een procedure gestart tot vernietiging van dit ontslag op staande voet en bij beschikking van 7 juli 2025 van deze rechtbank is het ontslag op staande voet vernietigd en is [gedaagde] veroordeeld tot betaling van het achterstallige loon.

Na het leggen van executoriaal beslag is [gedaagde] overgegaan tot (gedeeltelijke) uitvoering van de beschikking van 7 juli 2025.

Vanaf maart 2026 heeft [eiser] geen loonspecificaties meer ontvangen.

4. De beoordeling

In dit kort geding moet allereerst worden beoordeeld of [eiser] een spoedeisend belang heeft bij zijn vorderingen. De vorderingen in kort geding kunnen namelijk alleen worden toegewezen als [eiser] daarbij een spoedeisend belang heeft. Van een spoedeisend belang is sprake als, gelet op de belangen van partijen, een onmiddellijke voorziening nodig is en van partijen niet kan worden verwacht dat zij de uitkomst van een bodemprocedure afwachten.

De kantonrechter is van oordeel dat [eiser] bij (een groot deel) van zijn vorderingen een spoedeisend belang heeft. Dit vloeit voort uit de aard van de vorderingen. Daar waar het spoedeisend belang ontbreekt, overweegt de kantonrechter dat hierna uitdrukkelijk.

Vervolgens moet beoordeeld worden of aannemelijk is dat de vorderingen van [eiser] in een bodemprocedure een zodanige kans van slagen hebben dat het gerechtvaardigd is op de toewijzing daarvan vooruit te lopen. Voor nader onderzoek naar bepaalde feiten en omstandigheden of voor bewijslevering door bijvoorbeeld getuigen is in dit kort geding in beginsel geen plaats. Dat moet gebeuren in een eventuele bodemprocedure. De beoordeling in dit kort geding is dan ook niet meer dan een voorlopig oordeel over het geschil tussen partijen.

[eiser] heeft verschillende vorderingen ingesteld, in de dagvaarding genummerd van I tot en met XXI. Deze verschillende vorderingen zullen hierna afzonderlijk worden beoordeeld door de kantonrechter.

Achterstallig loon

[eiser] stelt dat op de arbeidsovereenkomst de cao Motorvoertuigen- en Tweewielerbedrijf van toepassing is en dat hij op grond hiervan recht heeft op een bedrag van € 21.506,17 bruto aan achterstallig loon (vordering I), de wettelijke verhoging (vordering II), de wettelijke rente (vordering III) en de toekomstige loonbetalingen (vordering IV). Zoals tijdens de zitting al met partijen is besproken, kan de kantonrechter niet vaststellen dat er op de arbeidsovereenkomst een cao van toepassing is verklaard en zo ja, welke cao dit dan zou zijn. Het is onvoldoende aannemelijk geworden dat deze vordering in een bodemprocedure zal worden toegewezen en deze procedure leent zich niet voor verdere bewijslevering. De kantonrechter wijst daarom deze vorderingen van [eiser] af.

Bruto/netto specificaties

[eiser] stelt vanaf maart 2026 geen loonspecificaties meer te hebben ontvangen. Voorheen ontving hij deze rechtstreeks van [gedaagde] , maar de laatste loonspecificatie heeft hij ontvangen op 27 februari 2026. [gedaagde] voert aan dat de loonspecificaties altijd rechtstreeks door de accountant aan [eiser] werden gestuurd, maar [gedaagde] heeft dit niet onderbouwd. Omdat voldoende aannemelijk is geworden dat [eiser] na 27 februari 2026 geen loonspecificaties meer heeft ontvangen, wijst de kantonrechter deze vordering toe (vordering V).

[eiser] vordert ook veroordeling van [gedaagde] tot het verstrekken van een deugdelijke bruto/netto specificatie van het loon over de maanden december 2023, december 2025 en vanaf maart 2026 (vordering XV). Tijdens de zitting is de kantonrechter gebleken dat [eiser] wel de jaaropgave over 2023 heeft ontvangen, zodat hij geen belang meer heeft bij de loonspecificatie over december 2023. Verder is door [gedaagde] als productie 3 de loonstrook over december 2025 overgelegd, zodat [eiser] ook bij deze veroordeling geen belang meer heeft. De bruto/netto specificaties over de loonbetalingen vanaf maart 2026 wijst de kantonrechter al toe (vordering V).

Op 26 september 2025 heeft [gedaagde] een bedrag van € 14.070,25 aan [eiser] betaald. Waar dit bedrag op ziet, is [eiser] niet duidelijk, omdat hij nooit een specificatie van deze betaling heeft ontvangen. De kantonrechter wijst de vordering tot het verstrekken van een deugdelijke bruto/netto specificatie over deze betaling toe (vordering IX).

Namens [eiser] heeft de gemachtigde vele malen verzocht om toezending van de loonspecificaties en om de specificatie van de betaling op 26 september 2025. Hierop is geen reactie gekomen. Om die reden zal aan deze veroordelingen ook de gevorderde dwangsom worden verbonden.

Nakoming van de auto-overeenkomst

[eiser] vordert een bedrag van € 4.185,17 netto als vergoeding voor kosten die hij heeft gemaakt tot en met 26 juni 2026 door het gebruik van zijn leaseauto (vordering VI). [eiser] stelt op grond van de auto-overeenkomst recht te hebben op vergoeding van deze kosten. Namens [gedaagde] is aangegeven dat deze kosten binnen een week na de zitting zullen worden betaald. Voor het geval dit nog niet is gebeurd ten tijde van deze uitspraak, wordt deze vordering toegewezen.

[eiser] vordert ook heractivering van zijn tankpas (vordering VII). Op grond van de auto-overeenkomst heeft [eiser] recht op een tankpas, zodat de kantonrechter ook deze vordering toewijst. De gevorderde dwangsom wordt ook toegewezen, omdat niet eerder is gereageerd op de herhaalde verzoeken van de gemachtigde van [eiser] hierover.

[eiser] stelt schade te lijden (vordering VIII) omdat hij de leaseauto feitelijk niet heeft kunnen gebruiken na 17 juni 2026. [gedaagde] had ervoor moeten zorgen dat het onderhoud aan de auto plaatsvond, maar heeft dit niet gedaan. De hoogte van de schade wordt door [eiser] begroot op een bedrag gelijk aan de fiscale bijtelling per maand, te weten € 658,48 bruto. De kantonrechter begroot de schade die [eiser] lijdt als gevolg van het niet kunnen gebruiken van de auto op een bedrag van € 329,24 netto per maand (de helft van het brutobedrag aan fiscale bijtelling).

[gedaagde] is gehouden zorg te dragen voor het periodieke onderhoud aan de leaseauto van [eiser] . [gedaagde] is immers eigenaar van deze auto. [gedaagde] heeft op de zitting ook verklaard het onderhoud aan de auto te zullen laten uitvoeren. De kantonrechter wijst de vordering tot het laten uitvoeren van het periodieke onderhoud aan de leaseauto toe (vordering XVI). Omdat uit de stukken blijkt dat namens [eiser] hier al verschillende malen om is gevraagd en hier niet op is gereageerd, wijst de kantonrechter ook de gevraagde dwangsom toe.

De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] de schadevergoeding wegens het niet kunnen gebruiken van de leaseauto van € 329,24 netto per maand verschuldigd is aan [eiser] vanaf 17 juni 2026 tot het moment dat het reguliere onderhoud aan de auto weer is uitgevoerd of tot het moment dat er een rechtsgeldig aan de arbeidsovereenkomst (en dus ook aan de auto-overeenkomst) komt.

Pensioenpremie

[eiser] vordert betaling van de achterstallige en toekomstige pensioenpremies onder afgifte van een deugdelijk bewijs hiervan en correctie in de loonadministratie (vorderingen X, XI, XII en XIII). Zoals de kantonrechter al tijdens de mondelinge behandeling heeft meegedeeld ontbreekt bij deze vorderingen het vereiste spoedeisend belang en worden de vorderingen daarom afgewezen. Een beoordeling van deze vorderingen kan in een bodemprocedure plaatsvinden.

Ouderschapsverlof

In 2024 heeft [eiser] ouderschapsverlof aangevraagd en dit is ook aan hem toegekend. Omdat hij vanaf 13 september 2024 volledig arbeidsongeschikt was, heeft [eiser] [gedaagde] verzocht om het toegekende ouderschapsverlof met terugwerkende kracht vanaf 13 september 2024 administratief terug te draaien en hiervan ook een melding te maken bij het UWV. [gedaagde] heeft dit niet gedaan. [eiser] vordert in deze procedure veroordeling van [gedaagde] hiertoe (vordering XIV), omdat de verantwoordelijkheid voor een juiste en volledige administratie en terugkoppeling aan het UWV bij [gedaagde] ligt. De kantonrechter wijst deze vordering toe. Ook de gevorderde dwangsom wordt toegewezen.

Kosten van de expert

[eiser] vordert veroordeling van [gedaagde] tot betaling van de kosten van de door [eiser] ingeschakelde expert (vordering XVIII). De kantonrechter is van oordeel dat deze vordering zich niet leent voor behandeling in kort geding en zal deze vordering afwijzen.

Buitengerechtelijke incassokosten

[eiser] vordert veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 1.676,01 aan buitengerechtelijke incassokosten (gelijkluidende vorderingen XVII en XIX).

Dit gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten is hoger dan het in het Besluit bepaalde tarief dat hoort bij de toewijsbaar geoordeelde hoofdsom. Gelet op het toepasselijke tarief bij de toegewezen hoofdsom, wijst de kantonrechter veroordeling tot betaling van een bedrag van € 767,45 toe.

Proceskosten

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen (vorderingen XX en XXI). Bij de begroting van de proceskosten heeft de kantonrechter mee laten wegen dat de gemachtigde van [eiser] al vanaf oktober 2025 probeert met [gedaagde] en de gemachtigde in contact te komen, maar dat hierop geen enkele reactie is gekomen, waardoor [eiser] tot aan de mondelinge behandeling niet wist wat het standpunt van [gedaagde] over zijn vorderingen was. Om die reden neemt de kantonrechter het hogere tarief aan salaris gemachtigde als uitgangspunt. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

155,67

- griffierecht

€

753,00

- salaris gemachtigde

€

1.154,00

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

2.206,67

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De kantonrechter:

veroordeelt [gedaagde] uiterlijk binnen 7 dagen na de datum van dit vonnis een deugdelijke bruto/netto specificaties te verstreken over de (loon)betalingen vanaf maart 2026, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,00 voor elke dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 2.500,00;

veroordeelt [gedaagde] tot verstrekking van deugdelijke bruto/netto specificaties van de (loon)betalingen na de datum van dit vonnis, uiterlijk te verstrekken op iedere laatste dag van de maand waarop de betaling betrekking heeft;

veroordeelt [gedaagde] uiterlijk binnen 7 dagen na de datum van dit vonnis een deugdelijke bruto/netto specificatie te verstrekken van de betaling van € 14.070,25 op 26 september 2025, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,00 voor elke dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 2.500,00;

veroordeelt [gedaagde] – voor zover dit niet al betaald is – uiterlijk binnen 7 dagen na de datum van dit vonnis een bedrag van € 4.185,17 aan declaraties aan [eiser] te betalen;

veroordeelt [gedaagde] uiterlijk binnen 7 dagen na de datum van dit vonnis de tankpas van [eiser] te heractiveren, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,00 voor elke dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van

€ 2.500,00;

veroordeelt [gedaagde] tot nakoming van het periodieke onderhoud van de leaseauto van [eiser] door binnen 14 dagen na de datum van dit vonnis een Skoda-dealer in de omgeving van Badhoevedorp opdracht te geven tot het verrichten van onderhoud waarbij er recht is op vervangend vervoer, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 1.000,00 voor elke dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van

€ 10.000,-;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van € 329,24 netto aan schadevergoeding per maand vanaf 17 juni 2026 tot het moment waarop het onderhoud aan de leaseauto van [eiser] heeft plaatsgevonden;

veroordeelt [gedaagde] met terugwerkende kracht vanaf 13 september 2024 het toegekende ouderschapsverlof administratief bij [gedaagde] en bij het UWV terug te draaien en binnen 14 dagen na de datum van dit vonnis stukken te overleggen aan [eiser] waaruit blijkt dat het ouderschapsverlof met terugwerkende kracht is teruggedraaid, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,00 voor elke dag dat [gedaagde] niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 2.500,00;

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van € 767,45 aan buitengerechtelijke incassokosten;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 2.206,67, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Pro Pats ook de kosten van betekening betalen;

veroordeelt [gedaagde] in de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zij voldaan;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.L. Rijnbout en in het openbaar uitgesproken op 24 september 2026.