ECLI:NL:RBGEL:2026:7670

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 19 mei 2024 te Arnhem, aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letselheeft toegebracht, door die [slachtoffer]- (met kracht) een of meerdere malen in/op/tegen het gezicht, althans op/tegen het hoofd, te slaan/stompen (waardoor die [slachtoffer] ten val is gekomen) en/of- die op de grond liggende [slachtoffer] (met kracht) een of meerdere malen in/op/tegen het gezicht, althans op/het hoofd, te schoppen/trappen;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 19 mei 2024 te Arnhem, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die op de grond liggende [slachtoffer] (met kracht) een of meerdere malen in/op/tegen het gezicht, althans op/tegen het hoofd, heeft geschopt/getrapt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

meest subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 19 mei 2024 te Arnhem, [slachtoffer] heeft mishandeld, door die op de grond liggende [slachtoffer] (met kracht) een of meerdere malen in/op/tegen het gezicht, althans op/tegen het hoofd, te schoppen/trappen, terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge had;

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat verdachte partieel dient te worden vrijgesproken van het onder 1 primair en subsidiair tenlastegelegde en dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 1 meer subsidiair en onder 2 tenlastegelegde.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair bepleit dat verdachte integraal dient te worden vrijgesproken van het tenlastegelegde, omdat verdachte ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde geen opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer] , er geen zwaar lichamelijk letsel is ontstaan en verdachte geen opzet heeft gehad tot het ontstaan daartoe en verdachte niet heeft geprobeerd zwaar lichamelijk letsel toe te brengen aan [slachtoffer] . Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde heeft de raadsman aangevoerd dat het dossier onvoldoende bewijs biedt om vast te stellen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan alle, of zelfs voldoende concrete onderdelen van, de ten laste gelegde openlijke geweldpleging.

Beoordeling door de rechtbank

Bewijsmiddelen

Op 19 mei 2024 vond in het GelreDome in Arnhem een voetbalwedstrijd tussen Ajax en Vitesse plaats. Verdachte was samen met zes anderen, te weten medeverdachte [medeverdachte 1] , medeverdachte [medeverdachte 2] , [naam] , [naam] , [naam] en [naam] (hierna aangeduid als: de minderheidsgroep), uitgenodigd door getuige [getuige 1] om in de skybox de wedstrijd te kijken. Getuige [getuige 1] ontving de minderheidsgroep in de hal van het Gelredome. [getuige 1] kijkt zelf al jarenlang naar de wedstrijden van Vitesse vanuit de skybox. Het was gezellig en na de wedstrijd is aan de minderheidsgroep gevraagd of ze mee gingen de stad in om nog wat te eten en drinken. Een paar uur na de wedstrijd was op de Korenmarkt in Arnhem sprake van een vechtpartij tussen aanhangers van Vitesse (hierna aangeduid als: de Vitessegroep) en de minderheidsgroep. Verdachte was betrokken bij deze vechtpartij. Hij is op de camerabeelden herkend door drie verbalisanten en verdachte herkent zichzelf ook op de stills.

Op camerabeelden van stadstoezicht, café Bloopers en Dumpert is te zien dat de minderheidsgroep, waaronder verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , tussen 19.20 uur en 19.25 uur aankomt bij het café Bloopers. Er zijn veel Vitesse supporters aanwezig. Dit is te zien aan de vele Vitesse shirtjes die door de bezoekers worden gedragen. Om 19.49 uur worden door [naam] , horend bij de Vitessegroep, de eerste klappen uitgedeeld aan [medeverdachte 1] . Het gaat om twee rechtse directe vuistslagen waardoor [medeverdachte 1] naar de grond gaat. Vlak voordat deze eerste klappen worden gegeven verlaten [naam] en [medeverdachte 1] samen café Bloopers. Kort daarna slaat de vlam in de pan en raken meerdere bezoekers van het café in gevecht met de minderheidsgroep ter hoogte van de kruising van de Pauwstraat met de Munterstraat. Daaropvolgend wordt [naam] geslagen door [naam] , horend bij de minderheidsgroep. [naam] haalt daarna ook uit en raakt [naam] ter hoogte van zijn borst. Daarna wordt [medeverdachte 1] weggeduwd en komt hij hierbij ten val tegen een rode scooter die hierdoor ook ten val komt.

Vervolgens zijn er twee verschillende gevechten aan de gang. Aan de ene kant is te zien dat [medeverdachte 2] twee vuistslagen uitdeelt aan vermoedelijk [naam] en [naam] bewusteloos op de grond valt. [medeverdachte 2] probeert daarna tegen het hoofd van [naam] aan te trappen, maar mist het hoofd van [naam] doordat hij uit balans raakt. [medeverdachte 1] is dan opgestaan en deelt vervolgens een trap uit aan [naam] maar het is niet te zien of het hoofd van [naam] wordt geraakt, omdat er een omstander voor staat. [medeverdachte 1] haalt daarna nog een keer uit met zijn linkerbeen maar mist. Daarna raakt [medeverdachte 1] het hoofd van [naam] . Te zien is dat het hoofd van [naam] opzij klapt door de trap.

Aan de andere kant is tegelijkertijd te zien dat drie man van de Vitessegroep ( [slachtoffer] , [naam] en [naam] ), achter [naam] aangaan. [naam] probeert zichzelf te beschermen door achter een parasol te gaan staan. [slachtoffer] deelt een rechtse directe uit aan [naam] en ook [naam] en [naam] raken in gevecht met [naam] . [naam] deelt twee keer een stoot met rechts uit. [naam] lijkt weg te willen rennen en [naam] geeft hem een voorwaartse trap, waarna [naam] zich achter een Mexicaanse pop van restaurant [benadeelde 1] verschuilt. Ook is te zien dat verdachte met links uithaalt tegen een onbekend gebleven persoon, die daarna naar de grond gaat en dat hij daarna [naam] , horend bij de ‘Vitessegroep’ slaat en raakt in zijn hals of tegen zijn kaak. [naam] gaat door de klap onderuit en valt tegen de gevel van Chico’s Place.

Daarna is te zien dat de ‘minderheidsgroep’ met hun rug naar de Varkensstraat staat. Vanuit café Bloopers verzamelen zich steeds meer mensen tegenover de minderheidsgroep. Er wordt een kort moment niet gevochten, maar wel wordt heen en weer geroepen. [naam] trekt zijn shirt uit en wordt in bedwang gehouden door [slachtoffer] , onderdeel van de Vitessegroep. [slachtoffer] heeft zijn beide armen om het middel van [naam] geslagen. [naam] lijkt hier niet van gediend te zijn en duwt met beide handen [slachtoffer] van zich af. De minderheidsgroep verplaatst zich achterwaarts de Munterstraat in. Te zien is dat iemand uit de Vitessegroep bier gooit richting de minderheidsgroep. [medeverdachte 2] pakt een stuk tegel. Dan wordt er vanuit de Vitessegroep weer bier gegooid en richt een grote groep van Vitesse zich tegen de minderheidsgroep door op hen af te lopen. [naam] vanuit de Vitessegroep komt opvallend in beeld door zich zo te gedragen dat hij de hele Vitessegroep lijkt op te jutten. Hij maakt met name bewegingen met zijn armen en lijkt zich op te laden. De minderheidsgroep trekt zich nog meer terug en gaat achterwaarts tot net over de kruising Pauwstraat/Munterstraat. Iemand uit de Vitessegroep pakt een tafel van café Bloopers en loopt richting de minderheidsgroep. Ook [naam] pakt een tafel en gooit deze naar de minderheidsgroep. Iemand krijgt de tafel in zijn nek en gaat gestrekt naar de grond. [naam] gooit een tafel terug, waarna [naam] uit de Vitessegroep de tafel opvangt en teruggooit in de minderheidsgroep.

Daarna verplaatst het gevecht zich naar de Rozemarijnsteeg en de Munterstraat. [naam] uit de minderheidsgroep gaat achterwaarts de Rozemarijnsteeg in en wordt aangevallen door meerdere personen uit de Vitessegroep. [naam] uit de Vitessegroep slaat meerdere malen met een tafel om zich heen en [naam] en nog iemand anders uit de Vitessegroep slaan met hun riem richting [naam] . [naam] haalt uit richting [naam] waarna [naam] uithaalt naar [naam] . [naam] raakt [medeverdachte 1] met een tafel in het gezicht, waarna [medeverdachte 1] uithaalt naar het hoofd van [naam] . Verdachte pakt dan een fiets en duwt de Vitessegroep naar achteren. Over en weer worden er tafels naar elkaar gegooid. Ondertussen is [medeverdachte 2] in gevecht met [slachtoffer] in de Rozemarijnsteeg en er wordt over en weer richting de ander getrapt. Ze belanden samen op de grond en [slachtoffer] lijkt het tasje van [medeverdachte 2] kapot te trekken. [slachtoffer] wil dan opstaan en gaat op handen en knieën zitten. Dan slaat verdachte [slachtoffer] met een gebalde linkervuist op het achterhoofd. Direct daarna schopt hij [slachtoffer] in het gezicht. Door deze trap draait [slachtoffer] honderdtachtig graden naar links. Dan haalt verdachte nogmaals uit door in het gezicht van [slachtoffer] te trappen. Hierbij vliegt de schoen van verdachte uit. [slachtoffer] is bewusteloos en komt knock-out op zijn rug terecht. Verdachte raapt zijn schoen op en gaat de Munterstraat in. Over en weer wordt er met tafels gegooid en vanuit de Vitessegroep wordt gegooid met een rode ton en een stuk metaal. De Vitessegroep gaat voorwaarts richting de minderheidsgroep terwijl er door hen nog een tafel wordt gegooid. [naam] loopt vooraan met een riem in zijn handen.

De minderheidsgroep staat dan in een straat tegenover de Vitessegroep met een aantal meter ruimte tussen de groepen in. [medeverdachte 2] slaat met een tafel tegen een persoon met een geel shirt aan en [medeverdachte 1] en andere leden van de minderheidsgroep gooien een tafel richting de Vitessegroep. Op de beelden is ook te zien dat [getuige 1] twee keer een ton gooit richting de Vitessegroep en dat de ton personen raakt. Verder is op de beelden meermalen te zien dat er over en weer wordt vastgepakt, gegrepen, geduwd en naar de grond gewerkt. Daarnaast is op camerabeelden te zien dat een persoon uit de minderheidsgroep een fiets gooit in de richting van personen van de Vitessegroep. De minderheidsgroep verplaatst zich ondertussen via de Varkensstraat naar de Hoogstraat en de Vitessegroep blijft hen volgen en er worden ook stenen naar de minderheidsgroep gegooid. Uit de beelden opgenomen door [getuige 2] vanuit haar auto is te zien dat een grote groep Vitesse supporters achter de minderheidsgroep aangaat. Vanuit de Vitessegroep worden er dingen gegooid, waaronder een fiets.

[slachtoffer] heeft aangifte gedaan. Hij heeft verklaard dat hij dronken was en op een gegeven moment hoorde dat er buiten een opstootje was. Hij is naar buiten gelopen en heeft een aantal personen uit de minderheidsgroep naar achteren geduwd, Hij hoorde een van die personen zeggen: “Jullie nodigen ons uit en dan vallen jullie ons aan”. Toen kreeg [slachtoffer] klappen tegen zijn hoofd en voelde daardoor pijn, vervolgens werd hij vastgepakt en meegetrokken waardoor hij op zijn handen en knieën op de grond terechtkwam. Op dat moment kreeg hij een harde trap in zijn gezicht. Hij voelde dat zijn neus kraakte en hij voelde hevige pijn in zijn gezicht en zijn hoofd. Vervolgens voelde hij een harde klap tegen zijn achterhoofd aan. Hierdoor voelde hij weer hevige pijn in zijn hoofd. Daarna voelde hij wederom een harde trap, waardoor hij heel veel pijn voelde ter hoogte van zijn rechteroogkas. Ten slotte voelde hij nog een trap in zijn gezicht en vanaf dat moment weet hij niets meer. Door die laatste trap is hij buiten bewustzijn geraakt. Verdachte heeft last gehad van hevige pijn in zijn hoofd als hij zijn kiezen op elkaar bijt. Blijkens de geneeskundige verklaring was het zicht van [slachtoffer] prima, zijn de concentratie en het geheugen goed, maar is de balans moeizaam. Het advies van de arts is om het nog een week aan te kijken. De genezingsduur wordt geschat op zes tot twaalf weken

Verdachte heeft verklaard dat, eenmaal in de stad, zijn vriend meteen naar de grond werd geslagen en ze vanaf toen werden belaagd door een grote groep, hij denkt 40 tot 50 man, maar het leken er voor hem wel 100. Ze gooiden met glazen en stoelen en sloegen met riemen. Hij kreeg vrij snel een ijzeren pijp in zijn oog en kon vanaf dat moment niet meer zien met het oog. Hiervoor is hij later naar het ziekenhuis gegaan. Het was heel angstaanjagend om maar met een oog te kunnen kijken. Hij heeft alleen maar in de overlevingsstand gestaan. Ze gingen voor de gezelligheid naar de stad maar ineens sloeg de vlam in de pan en konden ze geen kant meer op. Na 30 tot 40 minuten konden ze ontkomen en vervolgens zijn ze voor een tweede keer belaagd. Uiteindelijk hebben ze zich anderhalf uur in een bos of park verstopt. Verdachte heeft blijvend letsel, zijn oog blijft kleiner en hij heeft een litteken.

Medeverdachte [medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij zichzelf heeft beschermd. Hij zat in het nauw en heeft zichzelf moeten verdedigen. Hij heeft met angsten daar gestaan en moest overleven. Hij had een snee naast zijn oog, beurse plekken op zijn lichaam en zijn kleding was kapot.

Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft verklaard dat hij knock-out werd neergeslagen zonder reden en het daarna voor hem een grote waas was. Hij weet zich niet alles te herinneren. Het is een grote black-out geweest. Zijn lip was gescheurd en zijn tanden zaten los. Hij heeft blijvend letsel overgehouden.

Getuige [getuige 3] zat in een sushitent te eten en zag opeens veel mensen naar buiten stormen bij Bloopers. Hij zag meerdere bekende gezichten (de rechtbank begrijpt: van Vitesse) en aan de andere kant zag hij een minderheid staan die niet wist wat ze moeten doen. Hij zag het ook zo van, wij willen dit niet wij willen weg. Maar zij stonden met een kleine groep van vijf tot zes man tegenover een grote groep van zeker twintig man. In de ogen van getuige koos de minderheid ervoor zichzelf te verdedigen, want weglopen en omdraaien zou een aanval in de rug zijn geweest. Uiteindelijk zijn allebei de groepen een kant uit gegaan en werd er vervolgens nog met stenen gegooid, bij de Mandelabrug werd de minderheidsgroep nog met stenen bekogeld.

Getuige [getuige 4] heeft verklaard dat hij zat te eten aan de Rijnkade en een man zag langslopen met bloed aan zijn gezicht en een gescheurd shirt aan. Twee minuten later zag getuige een groep van vier tot vijf personen dezelfde richting oplopen als de man. Later herkende hij de man op beelden als iemand uit de minderheidsgroep.

Getuige [getuige 1] heeft verklaard dat hij vrienden van hem had uitgenodigd in de skybox en dat ze na de wedstrijd de stad zijn ingegaan. Ze kwamen aan in een café en werden daar aangevallen door een grote groep, zeker 40 tot 50 man. Getuige kent deze mensen, het zijn jongens van Vitesse. Hij zei tegen de jongens, laat ze met rust, het zijn vrienden van mij. Maar het was de jonge garde van Vitesse en het lukte getuige niet om ze rustig te houden. Hij voelde zich in het nauw gedreven, omdraaien en weglopen was geen optie. Het enige dat ze konden doen was de groep op afstand houden totdat de politie kwam.

[naam] (behorende tot de Vitessegroep) heeft verklaard dat hij met anderen bij Bloopers was en zag dat er mensen binnenkwamen. [naam] kent iedereen bij Vitesse en het was voor hem duidelijk dat die mensen niet van Vitesse waren. Toen is hij naar ze toe gelopen en heeft wat gevraagd, maar hij weet niet meer wat. Hij kreeg een bijdehand antwoord terug en haalde hierop direct uit. Heel dom achteraf. Na het tonen van de stills heeft verdachte verklaard: “als ik het zo zie denk ik ook echt ‘waar ben je mee bezig’. En dan bedoel ik echt mijn eigen actie. Wat dacht ik op dat moment om die gozer te slaan. Ik begrijp hun reactie ook wel. Actie reactie”.

Verbalisant [verbalisant 1] , officier van dienst ten tijde van de incidenten, zag ter plaatse behoorlijk veel mensen in een geel shirtje (Vitesse dresscode van die dag). Zij zag heel wat meubilair liggen en de sfeer was opgefokt. Rond de hoek bij Bloopers, rond het Nieuwe Plein, de Luthersestraat en de Varkensstraat zag zij tientallen mannen tussen de 20 en 45 jaar die duidelijk uit waren op ongeregeldheden en vechtpartijen. Er was een grimmige sfeer. Zij zag veel shirtjes in het geel. Zij zag geen zichtbare Ajax aanhangers. Zij heeft in de 17 jaar bij de politie nooit eerder uit het niets zo’n explosie van geweld op grote schaal meegemaakt.

Poging tot doodslag (feit 1 primair)

Om tot een bewezenverklaring van een poging doodslag te komen, moet kunnen worden bewezen dat verdachte (voorwaardelijk) opzet had op de dood van [slachtoffer] . Er is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende bewijs dat verdachte [slachtoffer] wilde doodschoppen, waardoor van vol opzet geen sprake is. Bij voorwaardelijk opzet is voor een bewezenverklaring van een poging tot doodslag vereist dat verdachte met zijn handelen een aanmerkelijke kans op het overlijden van [slachtoffer] in het leven heeft geroepen en dat hij deze kans bewust heeft aanvaard.

Uit de bewijsmiddelen blijkt dat verdachte meerdere keren met kracht tegen het hoofd van [slachtoffer] heeft getrapt. Onder bepaalde omstandigheden kan een schop tegen het hoofd de aanmerkelijke kans opleveren dat iemand komt te overlijden. Deze omstandigheden kunnen bijvoorbeeld gelegen zijn in de kracht van de schop, de precieze plek op het hoofd waar wordt geschopt, het opgelopen letsel en (het materiaal van) de schoenen die degene die schopt draagt. Het dossier geeft geen duidelijkheid over de kracht en met welk type schoen verdachte [slachtoffer] tegen het hoofd heeft geschopt, noch waar hij het slachtoffer precies heeft geraakt en welk letsel is veroorzaakt door het trappen van verdachte. Verder blijkt uit de geneeskundige verklaring dat het zicht van [slachtoffer] prima is, de concentratie en het geheugen goed zijn, maar de balans moeizaam is. Het advies van de arts is om het nog een week aan te kijken. De genezingsduur wordt geschat op zes tot twaalf weken. Hoewel het hoofd een vitaal onderdeel van het lichaam is, kan gelet op het voorgaande, door de rechtbank niet vastgesteld worden dat de omstandigheden zodanig waren dat een aanmerkelijke kans bestond dat het slachtoffer door het handelen van de verdachte zou komen te overlijden. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van de poging doodslag en dus van het onder 1 primair tenlastegelegde.

Zware mishandeling (feit 1 subsidiair)

De rechtbank acht tevens niet bewezen dat de trappen tegen het hoofd van [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad en heeft daarbij onder meer acht geslagen op de aard van het letsel, de aard van het medisch ingrijpen en de geschatte duur van de genezing. De rechtbank is van oordeel dat het letsel dat bij [slachtoffer] is geconstateerd, zoals blijkt uit de geneeskundige verklaring als hierboven genoemd, niet kan worden gekwalificeerd als zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van de onder 1 subsidiair ten laste gelegde zware mishandeling.

Poging tot zware mishandeling (feit 1 meer subsidiair)

Er is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende bewijs dat verdachte opzettelijk zwaar lichamelijk letsel wilde toebrengen aan [slachtoffer] .

De rechtbank is van oordeel dat verdachte wel voorwaardelijk opzet heeft gehad op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan [slachtoffer] . Door meerdere keren te trappen tegen het onbeschermde hoofd van [slachtoffer] terwijl [slachtoffer] op handen en knieën op de grond zit, en algemeen bekend is dat het hoofd een kwetsbaar, vitaal en essentieel onderdeel is van het lichaam, wordt de aanmerkelijke kans aanvaard dat iemand hierdoor zwaar lichamelijk letsel oploopt. De gedragingen van verdachte zijn naar zijn uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat daaruit blijkt dat hij (op zijn minst) de aanmerkelijke kans op het intreden van zwaar lichamelijk letsel bewust heeft aanvaard en dat zijn opzet in voorwaardelijke zin daarop gericht is geweest. De rechtbank acht dan ook de onder 1 meer subsidiair ten laste gelegde poging zware mishandeling wettig en overtuigend bewezen.

Openlijke geweldpleging (feit 2)

Verdachte heeft blijkens de voornoemde bewijsmiddelen, te weten de verschillende camerabeelden en de aangifte van [slachtoffer] , een bijdrage geleverd aan het gepleegde geweld tegen goederen en personen, door verschillende personen te slaan, en door [slachtoffer] op het achterhoofd te stompen en in het gezicht te trappen.

De rechtbank concludeert dat verdachte met zijn handelen opzet heeft gehad op de ten laste gelegde geweldshandelingen en daaraan een significante en wezenlijke bijdrage heeft geleverd. Daarbij wijst de rechtbank er op dat bij openlijke geweldpleging in vereniging het in beginsel niet uitmaakt wie welk geweld heeft gebruikt, zodat het geweld gepleegd door de mededaders ook voor rekening van verdachte komt. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde openlijke geweldpleging.

Uit het dossier en de camerabeelden blijkt niet dat door de minderheidsgroep is gegooid met stenen, een staaf/buis, een parasol, een reclamepop en bekers of dat is geslagen met een riem. De rechtbank zal verdachte ten aanzien van deze handelingen partieel vrijspreken.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de eendaadse samenloop van poging zware mishandeling en openlijke geweldpleging tegen personen en goederen, nu de onder 1 meer subsidiair ten laste gelegde handelingen van verdachte ten aanzien van [slachtoffer] ook volledig vallen onder de reikwijdte van de onder 2 ten laste gelegde openlijke geweldpleging.

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 meer subsidiair en onder 2 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1 meer subsidiair en feit 2:

de eendaadse samenloop van

poging tot zware mishandeling

en

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen.

De feiten zijn strafbaar.

Standpunt verdediging

De raadsman heeft primair gesteld dat verdachte een geslaagd beroep op noodweer toekomt en subsidiair dat verdachte een beroep kan doen op noodweerexces.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het incident kan worden opgedeeld in twee delen, namelijk het deel rond café Bloopers en het deel daarna, en dat ten aanzien van het eerste deel geen sprake was van een noodweersituatie en dat ten aanzien van het tweede deel sprake was van een noodweersituatie.

Beoordeling door de rechtbank

Noodweer

Voor een geslaagd beroep op noodweer is vereist dat er sprake is van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed, waartegen een noodzakelijke verdediging is geboden. Deze verdediging mag voorts de grenzen van de subsidiariteit en proportionaliteit niet overschrijden. Voor het slagen van een beroep op noodweer is voldoende dat de verdediging aannemelijk maakt dat de feitelijke omstandigheden die zo’n situatie opleveren zich hebben voorgedaan.

Nu er verschillende geweldshandelingen door verdachte zijn verricht, te weten de handelingen ten aanzien van de openlijk geweldpleging en de handelingen ten aanzien van het schoppen en trappen tegen het hoofd van [slachtoffer] , en de rechtbank beide handelingen anders beoordeelt, zal de rechtbank in het hiernavolgende de beide handelingen los van elkaar beoordelen.

De geweldshandelingen met betrekking tot het openlijk geweld (feit 2)

De rechtbank is van oordeel dat verdachte een geslaagd beroep op noodweer toekomt en overweegt daartoe als volgt. De rechtbank stelt voorop dat de zeven mannen uit de minderheidsgroep op uitnodiging van een Vitessesupporter de wedstrijd vanuit de skybox hebben bekeken. Daarna zijn ze, eveneens op uitnodiging, meegegaan naar de stad om iets te eten en drinken. De zeven mannen waren onbekend in Arnhem. Verder merkt de rechtbank op dat aan het uiterlijk en de kleding van de mannen niet zichtbaar was of zij supporter van een voetbalclub waren. Uit de bewijsmiddelen blijkt dat de sfeer in café Bloopers rustig oogt. Het is druk en er staan veel mannen en enkele vrouwen. Op een gegeven moment verlaat [medeverdachte 1] samen met [naam] café Bloopers en gaan naast het terras van het café staan. [naam] slaat een arm om [medeverdachte 1] heen en ze zijn met elkaar in gesprek. Na een aantal seconden haalt [naam] uit en slaat hij [medeverdachte 1] meerdere keren met zijn vuist, waardoor [medeverdachte 1] op de grond valt. Daarna schopt [naam] [medeverdachte 1] . In een korte tijd staan er drie personen uit de Vitessegroep rondom [medeverdachte 1] , die op de grond ligt en zichzelf probeert te verdedigen. De leden van de minderheidsgroep proberen daarna [medeverdachte 1] te helpen. Ook komen er vanaf het terras van Bloopers personen uit de Vitessegroep naar het incident en zij gaan ook deelnemen aan de vechtpartij. De vechtpartij duurt daarna voort zoals vermeld in de bewijsmiddelen.

Naar het oordeel van de rechtbank kunnen de gedragingen van [naam] worden aangemerkt als een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding van het lijf van [medeverdachte 1] , waartegen [medeverdachte 1] , alsmede zijn vrienden, waaronder de verdachte, zich mocht verdedigen. [naam] heeft [medeverdachte 1] uit het niets meermaals geslagen. Hij geeft [medeverdachte 1] twee rechtse directe vuistslagen, waarna [medeverdachte 1] naar de grond gaat. [naam] geeft hier tijdens zijn verhoor zelf over aan dat hij dom heeft gehandeld en dat hij de reactie van de minderheidsgroep begrijpt, actie reactie. Verder blijkt uit het dossier dat er sprake was van een onevenwichtige situatie. De minderheidsgroep bestond uit slechts zeven man en de Vitessegroep was in grote getale aanwezig. Ook blijkt dat de Vitessegroep steeds groter werd en er steeds meer Vitesse aanhangers vanuit verschillende hoeken van de binnenstad naar het incident kwamen. Van belang hierbij is dat de minderheidsgroep op meerdere momenten heeft geprobeerd uit de situatie weg te komen. Uit de beelden komt op verschillende momenten naar voren dat de minderheidsgroep zich naar achteren beweegt of achterwaartse bewegingen maakt, terwijl de Vitessegroep groter wordt en voorwaarts treedt. Zo probeert [naam] uit de minderheidsgroep al direct na het incident bij café Bloopers weg te komen, maar gaan drie man van Vitesse ( [slachtoffer] , [naam] en [naam] ) achter hem aan. Hij verschuilt zich achter een parasol, maar [slachtoffer] haalt uit naar [naam] en hij wordt door de drie mannen aangevallen. Ook blijkt dat de minderheidsgroep zich achterwaarts verplaatst de Munterstraat in en daarna zich achterwaarts terugtrekt tot net over de kruising. Vervolgens gaan ze achterwaarts de Rozemarijnsteeg in, via de Varkensstraat naar de Hoogstraat. Dan vertrekt de minderheidsgroep naar de Oude Oeverstraat, naar de Weerdjesstraat en naar het Roermondsplein. De Vitessegroep blijft ze achtervolgen door in grote getale voorwaarts te gaan en veelvuldig te gooien met onder andere klinkers en tafels. Zelfs als de minderheidsgroep richting Rijnkade en Mandelabrug beweegt, blijft de Vitessegroep ze achtervolgen en met stenen bekogelen. Ook de getuige [getuige 3] , die door de rechtbank wordt beschouwd als objectieve getuige nu hij zowel Vitesse aanhanger is als bevriend met de minderheidsgroep, heeft verklaard dat de minderheidsgroep niet heeft kunnen vluchten, immers weglopen en omdraaien zou een aanval in de rug zijn geweest.

Gelet op het feit dat de Vitessegroep uit het niets met het geweld is begonnen, dat het een zeer grote groep tegen een zeer kleine groep betrof, de minderheidsgroep veelvuldig heeft getracht weg te komen en de Vitessegroep ze bleef achtervolgen, sloeg en schopte en met spullen naar ze gooide, is de rechtbank van oordeel dat de minderheidsgroep zich hiertegen heeft mogen verdedigen.

Anders dan de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat de vechtpartij tussen [naam] en [medeverdachte 1] /de minderheidsgroep niet moet worden beoordeeld als een op zichzelf staande gebeurtenis, maar dat dit incident onderdeel uitmaakt van een groter geheel. De rechtbank is van oordeel dat dit grotere geheel dient te worden beoordeeld, waarbij alle feiten en omstandigheden, zoals blijkt uit de hierboven genoemde bewijsmiddelen worden meegewogen. De officier van justitie heeft gesteld dat er een moment niet werd gevochten na het geweld in de omgeving van café Bloopers en dat verdachte zich toen had kunnen onttrekken. De rechtbank is van oordeel dat het incident is begonnen met de wederrechtelijke aanranding van [medeverdachte 1] en dat de aanranding heeft voortgeduurd, zelfs toen de minderheidsgroep al was verplaatst tot aan de Rijnkade. Dat er een moment is geweest waarin niet werd gevochten (na het geweld bij Bloopers) maakt niet dat de aanranding op dat moment is gestopt. Immers, zoals hierboven reeds overwogen bleef de Vitessegroep groeien en zich voorwaarts bewegen richting de minderheidsgroep. De minderheidsgroep blijft zich naar achteren bewegen. Er wordt vanuit de Vitessegroep meermaals met bier gegooid en [naam] vanuit de Vitessegroep lijkt de Vitessegroep op te jutten. De minderheidsgroep blijft zich terugtrekken en achterwaarts bewegen, waarna er vanuit de Vitessegroep met een tafel wordt gegooid, iemand deze tafel in zijn nek krijgt en gestrekt naar de grond gaat. De rechtbank is van oordeel dat dit geen situatie is waaraan de minderheidsgroep zich had kunnen onttrekken. De groep bestond uit slechts zeven personen die niet bekend was in de binnenstad van Arnhem en zij stond tegenover de in aantal veel grotere Vitessegroep waarvan de leden wel bekend waren in de binnenstad van Arnhem. Bovendien was op dat moment de dreiging van geweld nog steeds aanwezig. Dit blijkt mede uit het feit dat er over en weer werd geroepen en het geweld kort daarna in alle hevigheid wederom is losgebarsten, doordat door een van de personen uit de Vitessegroep een tafel werd gegooid naar de minderheidsgroep. De officier van dienst ter plaatse heeft hierover verklaard dat zij alleen veel gele shirtjes zag en er tientallen mannen rondliepen die duidelijk uit waren op vechtpartijen en ongeregeldheden. Deze grimmige sfeer bevond zich door de hele binnenstad.

Verdachte heeft zich gelet op het voorgaande niet kunnen onttrekken door bijvoorbeeld te vluchten. Onder de gegeven omstandigheden bestond daartoe voor verdachte geen reële en redelijke mogelijkheid. De rechtbank is dan ook van oordeel dat het door verdachte gebruikte geweld inzake de openlijke geweldpleging voldoet aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Er was sprake van een noodweersituatie waartegen verdachte zich heeft mogen verdedigen.

Nu het beroep op noodweer slaagt acht de rechtbank ten aanzien van dat deel van het bewezene verdachte derhalve niet strafbaar, en verdachte dient wegens het bestaan van een rechtvaardigingsgrond te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.

De geweldshandelingen met betrekking tot het schoppen en trappen tegen het hoofd van [slachtoffer] (feit 2)

Ook in deze situatie is de rechtbank van oordeel dat er sprake was van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding waartegen verdachte zich heeft mogen verdedigen. Immers, uit de beelden blijkt dat op enig moment beide groepen tegenover elkaar in de Munterstraat/Rozemarijnsteeg staan. Er zijn beelden vanuit een openstaand raam, die zowel de Vitessegroep (links) als de minderheidsgroep (rechts) in beeld brengen. De Vitessegroep bestaat uit ongeveer 40 man, de minderheidsgroep bestaat uit zeven man. De sfeer is dreigend, er wordt veel geschreeuwd en met onder andere tafels en fietsen gegooid. De minderheidsgroep gaat achterwaarts de Rozemarijnsteeg in en wordt aangevallen door meerdere personen uit de Vitessegroep. [naam] uit de Vitessegroep slaat meerdere malen met een tafel om zich heen en [naam] en nog iemand anders uit de Vitessegroep slaan met hun riem richting [naam] (minderheidsgroep). [naam] raakt [medeverdachte 1] met een tafel in het gezicht. Te zien is dat [slachtoffer] (Vitessegroep) in gevecht is met [medeverdachte 2] (minderheidsgroep), er worden over en weer trappen uitgedeeld en ze belanden samen op de grond in de Rozemarijnsteeg. Daar lijkt [slachtoffer] de tas [medeverdachte 2] kapot te trekken. Naar het oordeel van de rechtbank kan voorgaande beschreven situatie worden aangemerkt als een ogenblikkelijke wederrechtelijk aanranding vanuit de Vitessegroep richting de minderheidsgroep. Hiertegen mocht de minderheidsgroep zich verdedigen. Verdachte komt vervolgens in beeld en schopt tegen het hoofd van [slachtoffer] , waarna hij nogmaals in het gezicht van [slachtoffer] schopt. Door deze trap draait [slachtoffer] 180 graden naar links. Daarna trapt verdachte nogmaals in het gezicht van [slachtoffer] waarbij zijn schoen uitvliegt. De rechtbank is van oordeel dat, hoewel er sprake was van een noodweersituatie waartegen verdachte zich heeft mogen verdedigen, de gedragingen van de verdachte – het meermaals schoppen en trappen tegen het hoofd en gezicht van [slachtoffer] – als verdedigingsmiddel niet in redelijke verhouding stond tot de ernst van de aanranding. Hierbij betrekt de rechtbank het feit dat [slachtoffer] ten tijde van de trappen op handen en knieën op de grond zat en uiteindelijk knock-out op zijn rug terecht komt. Aan het proportionaliteitsvereiste is aldus niet voldaan, zodat het beroep van de verdediging op noodweer niet kan slagen.

De verdediging van de verdachte tegen de ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding van het lijf [medeverdachte 2] /de minderheidsgroep was weliswaar noodzakelijk, maar niet proportioneel. Naar het oordeel van de rechtbank was aldus sprake van een overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging.

Noodweerexces

De rechtbank dient vervolgens de vraag te beantwoorden of sprake is geweest van een verontschuldigbare overschrijding van de grenzen van de noodzakelijke verdediging, hetgeen vereist is voor een geslaagd beroep op noodweerexces. Daarvoor is nodig dat de verweten gedragingen het onmiddellijk gevolg zijn geweest van een hevige gemoedsbeweging die is veroorzaakt door de daaraan voorafgaande wederrechtelijke aanranding.

De rechtbank stelt in dit verband voorop dat van een verontschuldigbare overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging slechts sprake kan zijn indien:

Op grond van de hiervoor vermelde feiten en omstandigheden en het navolgende is naar het oordeel van de rechtbank aannemelijk geworden dat het slaan en trappen tegen het hoofd van [slachtoffer] het onmiddellijk gevolg is geweest van een hevige gemoedsbeweging, veroorzaakt door de daaraan voorafgaande wederrechtelijke aanranding van verdachte en de andere leden van de minderheidsgroep. Hierbij weegt de rechtbank de gehele context van de dreigingen en het geweld mee. Verbalisant [verbalisant 1] , officier van dienst die avond, heeft geverbaliseerd dat sprake was van een zeer grimmige sfeer, dat zij nog nooit eerder uit het niets zo’n explosie van geweld op grote schaal heeft meegemaakt in de zeventien jaar dat zij bij de politie werkt en dat de situatie ook zeer bedreigend was voor de politie. [getuige 1] heeft verklaard dat ze werden aangevallen door een groep van veertig à vijftig man en dat hij heeft geprobeerd zichzelf in leven te houden. Verder heeft [naam] (van de Vitessegroep), na het tonen van stills van camerabeelden, verklaard dat hij zich afvraagt waar hij zelf mee bezig was. Ook begrijpt hij de reactie van de minderheidsgroep en verklaart hij dat het anders af had kunnen lopen. Getuige [getuige 3] zag een grote groep tegenover een kleine groep van vijf, zes man staan. De kleine groep wist niet wat ze moesten doen. [getuige 3] zag dat de kleine groep dit niet wilde en weg wilde. Weglopen en omdraaien zou voor de kleine groep een aanval in de rug zijn geweest. Voorts heeft verdachte verklaard dat de minderheidsgroep werd belaagd door een groep van veertig à vijftig man. Er werd door hen gegooid met glazen en stoelen en zij sloegen met riemen. Verdachte kreeg, naar eigen zeggen, al snel een ijzeren pijp in zijn oog en kon met dat oog niet meer zien. Hij vond het angstaanjagend dat hij nog maar met één oog kon kijken. De andere groep begon en bleef doorgaan, verdachte is nog nooit zo bang geweest en hij heeft in de overlevingsstand gestaan. Het was een chaotische situatie en verdachte kende de weg daar niet. Uiteindelijk heeft de minderheidsgroep zich anderhalf uur verstopt in een bos of een park in de hoop dat de Vitessegroep weg zou zijn.

De rechtbank stelt op grond van al het voorgaande vast dat verdachte door het handelen van de Vitessegroep totaal onverwacht en op gewelddadige wijze werd geconfronteerd met gevoelens van angst, paniek, verwarring, stress en pijn. Vanuit deze hevige gemoedsbeweging heeft verdachte meerdere malen tegen het hoofd van [slachtoffer] getrapt, terwijl [slachtoffer] op de grond zat. Dit geweld was een direct gevolg van de hevige gemoedsbeweging ontstaan door de daaraan voorafgaande en voortgaande wederrechtelijke aanranding , waardoor verdachte niet de tijd en de rust had om na te denken over zijn handelen en de gevolgen daarvan. De rechtbank acht deze overschrijding verontschuldigbaar. Het beroep op noodweerexces slaagt dan ook. De rechtbank zal verdachte ontslaan van alle rechtsvervolging ten aanzien van het meermalen trappen tegen het hoofd van [slachtoffer] , zoals bewezen is verklaard onder feit 1 meer subsidiair, omdat hem vanwege de aanwezigheid van een schulduitsluitingsgrond het feit niet kan worden toegerekend.

Conclusie

De rechtbank acht het bewezenverklaarde gelet op het bovenstaande niet strafbaar. De rechtbank zal verdachte ontslaan van alle rechtsvervolging.

[benadeelde 1]

De benadeelde partij [benadeelde 1] heeft in verband met het onder 2 tenlastegelegde een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 4.490,75 aan materiële schade vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk kan worden toegewezen, namelijk de posten van de e-bike, de privé-racefiets, de fiets van de [naam] , de bezorgfiets en pop, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voor het overige deel aan materiële schade heeft de officier van justitie verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering te verklaren.

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering dient te worden afgewezen, omdat uit het dossier geen concreet en voldoende onderbouwd verband volgt tussen verdachte en de schade aan de spullen van de benadeelde partij.

Overweging van de rechtbank

De rechtbank zal de benadeelde partij, gelet op artikel 361, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering, nu aan de verdachte geen straf of maatregel wordt opgelegd en ook geen toepassing wordt gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Dat brengt mee dat de benadeelde partij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

[slachtoffer]

De benadeelde partij [slachtoffer] heeft in verband met het onder 2 tenlastegelegde een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 25,41 aan materiële schade en € 10.000,00 aan smartengeld, vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft zich ten aanzien van de materiële schade gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank en ten aanzien van de immateriële schade heeft de verdediging verzocht de hoogte van het toe te wijzen bedrag te matigen. De verdediging heeft bepleit dat aansluiting dient te worden gezocht bij de categorie c of b ‘licht letsel’ van de Rotterdamse schaal, omdat de genezingsperiode zes tot twaalf weken bedraagt. Er kan dan maximaal een bedrag van € 2.175,00 aan immateriële schade worden toegewezen.

Overweging van de rechtbank

De rechtbank zal de benadeelde partij, gelet op artikel 361, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering, nu aan de verdachte geen straf of maatregel wordt opgelegd en ook geen toepassing wordt gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Dat brengt mee dat de benadeelde partij zijn vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

[benadeelde 2]

De benadeelde partij [benadeelde 2] heeft in verband met het onder 2 tenlastegelegde een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 150,00 aan materiële schade vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft bepleit dat de vordering dient te worden afgewezen, omdat verdachte niet aansprakelijk is voor de schade wegens een geslaagd beroep op noodweer.

Overweging van de rechtbank

De rechtbank zal de benadeelde partij, gelet op artikel 361, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering, nu aan de verdachte geen straf of maatregel wordt opgelegd en ook geen toepassing wordt gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Dat brengt mee dat de benadeelde partij zijn vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

De rechtbank:

 spreekt verdachte vrij van de onder 1 primair en subsidiair ten laste gelegde feiten;

 verklaart bewezen dat verdachte de overige ten laste gelegde feiten, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

Dit vonnis is gewezen door mr. Y. van Wezel (voorzitter), mr. R.M.H. Pennings en mr. J.L. Wesstra, rechters, in tegenwoordigheid van mr. G.C. van de Fliert, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 28 september 2026.

Mr. R.M.H Pennings is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.