RECHTBANK DEN HAAG
Afwijzing machtiging tot voortzetting van de inbewaringstelling
[cliënt] ,
Team Jeugd- en Zorgrecht
Zaak-/rekestnr.: C/09/711623 / FA RK 26-8806
Datum beschikking: 31 augustus 2026
Beschikking naar aanleiding van het op 26 augustus 2026 door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) ingediende verzoek tot het verlenen van een machtiging tot voortzetting van de inbewaringstelling als bedoeld in artikel 37 van de Wet zorg en dwang (Wzd), ten aanzien van:
hierna te noemen: cliënt,
geboren op [geboortedatum] 1998 te [geboorteplaats] ,
wonende te [woonplaats] ,
thans verblijvende in de accommodatie van Stichting Ipse de Bruggen te [plaats] ,
advocaat: mr. J. de Koning te Lisse.
Procesverloop
Het procesverloop blijkt uit het verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 26 augustus 2026.
Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:
- de beschikking tot inbewaringstelling van de burgemeester van de gemeente Leiden van 25 augustus 2026;
- de op 25 augustus 2026 ondertekende medische verklaring van een ter zake kundige arts, [arts] , die cliënt met het oog op de machtiging kort tevoren heeft onderzocht, maar niet bij haar behandeling betrokken was;
- een indicatiebesluit op grond van artikel 3.2.3 van de Wet langdurige zorg van 2 december 2024.
De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 31 augustus 2026. Daarbij zijn de volgende personen gehoord:
- cliënt, bijgestaan door mr. M. Olffen, waarnemend voor de advocaat;
- de locatiemanager van de woonlocatie, [locatiemanager] ;
- de gedragsdeskundige van de woonlocatie, [gedragsdeskundige] ;
- de ggz psycholoog en behandelcoördinator van de huidige locatie, [psycholoog] ;
- de ouders.
Standpunten ter zitting
Door en namens cliënt is door de advocaat om afwijzing van het verzoek verzocht. Cliënt heeft in een brief onder andere toegelicht dat een gesloten opname voor haar niet helpend is en dat zij het hier moeilijker vindt dan in haar [woonlocatie] . Zij voelt zich somberder, bang en het jaagt haar angst aan. Zij wil graag therapie volgen op een plek waar zij zich veilig voelt. In de huidige accommodatie kan zij niet wandelen. In bepaalde situaties heeft zij er behoefte aan om naar buiten te kunnen en dat kan hier niet. Bij harde geluiden wil cliënt zich afsluiten door muziek te luisteren via haar koptelefoon. Dit is niet meer mogelijk omdat haar koptelefoon is afgenomen. Ook haar telefoon heeft zij moeten inleveren. De advocaat stelt dat een verblijf in de huidige accommodatie derhalve geen nut heeft en cliënt hier slechter af is dan op haar [woonlocatie] . Indien er niet veel te prikkels zijn, is zij tamelijk rustig. De advocaat stelt dat het nadeel minder aanwezig is dan wordt geschetst en dat er andere alternatieven voorhanden zijn. Cliënt zou iets meer naar haar ouders kunnen gaan en er kan bijvoorbeeld in de [woonlocatie] een schema van begeleiders opgesteld worden waarmee inzichtelijk wordt wie wanneer aanwezig is.
Door de locatiemanager van de woonlocatie is naar voren gebracht dat cliënt anderhalf jaar op [woonlocatie] woont en dat vrij snel de conclusie werd getrokken dat die plek niet passend is. Aanvankelijk was het gedrag van cliënt beheersbaar en goed begeleidbaar maar daarna is haar problematiek verder uitgebreid. De situatie is al langere tijd onhoudbaar waarbij [woonlocatie] meerdere malen de hulpdiensten heeft moeten laten komen. Ook biedt 1-op-1 begeleiding geen oplossing omdat cliënt niet iedere begeleider accepteert.
Door de gedragsdeskundige van de woonlocatie is naar voren gebracht dat de ouders een ander idee hebben over wat een passende plek voor cliënt zou kunnen zijn. De casus is voorgelegd aan CCE maar omdat reeds was uitgesproken dat cliënt niet in [woonlocatie] zou blijven wonen, heeft het CCE hier geen advies over uitgebracht. Cliënt heeft een andere indicatie nodig die nog aangevraagd moet worden. Wanneer cliënt in paniek raakt, heeft zij veel begeleiding nodig. Dat is in [woonlocatie] niet altijd te organiseren op dat moment. Het is een open locatie waardoor cliënt niet altijd in het zicht is. Hierdoor kan cliënt dingen doen die niet altijd veilig zijn waardoor [woonlocatie] haar veiligheid niet kan garanderen.
Door de ggz psycholoog en behandelcoördinator van de huidige locatie is naar voren gebracht dat er geen sprake is van agressie naar medewerkers of spullen maar dat zij vooral veel angst bij cliënt waarnemen. Cliënt heeft momenteel bijna 1-op-1 begeleiding en veel zorg nodig. De eerste paar dagen mocht cliënt niet naar buiten vanwege de veiligheidsrisico’s maar anderzijds volgt de ggz psycholoog de ouders op dit standpunt en kan het naar buiten kunnen juist helpend zijn voor cliënt. Cliënt verblijft op een crisisplek.
Door de ouders is naar voren gebracht dat cliënt op de huidige locatie haar regulatiemethoden zoals muziek luisteren, wandelen en haar telefoon kwijt is. De eerste dag mocht zij naar buiten en toen was zij rustig. Toen zij niet meer naar buiten mocht, belde cliënt haar ouders waarna haar telefoon is afgepakt. De huidige plek zal cliënt niet verder helpen, maar beschadigen. De ouders zien geen risico dat cliënt zichzelf iets zal aandoen. Zij wil soms uit een bepaalde situatie ‘vluchten’ en is gebaat bij een plek met weinig prikkels en veel begeleiding. [woonlocatie] is niet ingesteld op het profiel van cliënt. Er wordt een hogere zorgindicatie voor cliënt aangevraagd waardoor meer begeleiding ingezet kan worden. De ouders brengen naar voren dat zij al langere tijd op zoek zijn naar een passende woonplek maar dat er wachtlijsten zijn en dat de geschikte plekken beperkt zijn. Bij sommige begeleiders functioneert cliënt probleemloos waardoor er ook wat te winnen valt bij de bejegening. Beide ouders zijn het erover eens dat het slechter zal gaan met cliënt indien zij in de huidige accommodatie blijft.
Beoordeling
De rechtbank is van oordeel dat het verblijf in de huidige accommodatie niet doelmatig en proportioneel is. Bovendien zijn er alternatieven. Ter zitting is voldoende onderbouwd dat indien cliënt in de huidige accommodatie opgenomen blijft, het waarschijnlijk slechter met haar zal gaan. Bovendien zit zij op een zogenaamd crisisbed, hetgeen met zich meebrengt dat zij in een onrustige omgeving moet verblijven met veel geluiden, waaronder zij erg lijdt. Bovendien is dit verblijf naar zijn aard slechts van korte duur en zal dan terugkeer naar de woonlocatie noodzakelijk zijn, omdat een passende woonplek elders nog niet gevonden is. Zij zal dan in een slechtere toestand terugkeren naar de [woonlocatie] dan toen zij er met de inbewaringstelling gedwongen weg ging. Bovendien kan met een zwaardere indicatie ook bij de [woonlocatie] meer begeleiding voor haar ingezet kunnen worden tijdens het noodzakelijke wachten op een passende woonplek. Ter zitting is ook besproken om de duur van het weekendverblijf bij ouders uit te breiden, zodat de [woonlocatie] daarin dan wordt ontlast.
Ook heeft de rechtbank begrepen dat met de juiste bejegening, veel te winnen valt. Ook daarin is mogelijk nog een verbetering te bereiken tijdens het wachten op een meer passende plek.
Gelet op het voorgaande is niet voldaan aan de criteria voor een machtiging tot voortzetting van de inbewaringstelling. Het verzoek zal daarom worden afgewezen.
Beslissing
De rechtbank:
wijst het verzoek af.