[eiser] , eiser,
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. J.J. Bronsveld),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Inleiding
1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van eiser tegen het bestreden besluit van verweerder van 8 september 2026.
Omdat het beroep kennelijk ongegrond is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
Beoordeling door de rechtbank
2. Eiser is geboren op [geboortedag] 1985 en heeft de Albanese nationaliteit. Hij heeft op 16 juli 2026 asiel aangevraagd en daaraan ten grondslag gelegd dat hij medische behandeling behoeft voor zijn ogen, eiser is nagenoeg blind, dat de behandeling in Albanië nagenoeg onmogelijk is en hij niet de financiële middelen heeft om een medische behandeling te bekostigen.
3. In het bestreden besluit heeft verweerder de asielaanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond en hiertoe overwogen dat eiser alleen onderwerpen heeft genoemd die niet belangrijk zijn voor zijn aanvraag, in die zin dat ze niet raken aan vluchtelingschap of ernstige schade en hij uit een veilige land komt, Albanië.
4. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder in het bestreden besluit terecht overwogen dat Albanië EU-kandidaat is en daarom in het algemeen wordt aangemerkt als veilig land van herkomst. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat daar in zijn geval niet vanuit kan worden gegaan.
5. Daarnaast heeft verweerder terecht overwogen dat niet aannemelijk is dat Albanië voor eiser persoonlijk niet veilig is. De enkele stelling dat eiser geen menswaardig bestaan kan opbouwen in Albanië is zonder nadere onderbouwing daartoe onvoldoende. Uit de verklaringen van eiser blijkt dat hij in Albanië een hoge opleiding heeft genoten en werkzaamheden heeft verricht. De niet onderbouwde stelling dat er (lange) wachttijden zijn voordat hij in aanmerking komt voor een medische behandeling, maakt het vorenstaande ook niet anders. De rechtbank concludeert dan ook dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hem een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM staat te wachten.
6. Ingevolge artikel 30b, eerste lid, van de Vw kan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel worden afgewezen als kennelijk ongegrond indien op het tijdstip van afronding van de behandeling een van de gevallen bedoeld in artikel 42, eerste en derde lid, van de Procedureverordening van toepassing is. De rechtbank heeft hiervoor al overwogen dat verweerder Albanië in zijn algemeenheid en voor eiser persoonlijk niet ten onrechte heeft aangemerkt als een veilig land van herkomst. Hiermee is sprake van het geval genoemd in artikel 42, eerste lid aanhef onder e, van de Procedureverordening. Verweerder heeft de aanvraag terecht op grond van artikel 30b, eerste lid, van de Vw afgewezen als kennelijk ongegrond.
Conclusie en gevolgen
7. Verweerder heeft de aanvraag als kennelijk ongegrond mogen afwijzen. Het beroep is eveneens kennelijk ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 24 september 2026 door mr. M.L. Weerkamp, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over verzet
Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.