SAMENVATTING
25/288 AKW
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 5 december 2024, 23/7302 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats]. Marokko (appellant)
de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (Svb)
Datum uitspraak: 1 oktober 2026
De Raad oordeelt dat de Svb terecht heeft geweigerd appellant kinderbijslag toe te kennen voor zijn dochter vanaf het derde kwartaal van 2022, omdat zij in het tweede kwartaal van 2022 18 jaar is geworden. Ook heeft de Svb terecht geweigerd kinderbijslag toe te kennen voor de zoon van appellant. Op grond van het NMV komt hij niet in aanmerking voor kinderbijslag. Het overgangsrecht is niet op hem van toepassing.
PROCESVERLOOP
Appellant heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend.
De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.
De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 20 augustus 2026. Appellant is niet verschenen. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. C.A. van der Vlist.
OVERWEGINGEN
Inleiding
1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.
Appellant, geboren in 1968, woont in Marokko. Hij heeft in augustus 2022 kinderbijslag op grond van de AKW aangevraagd voor zijn dochter [naam dochter], geboren op [geboortedatum 1] 2004 in [plaats], en zijn zoon [naam zoon], geboren op [geboortedatum 2] 2021 in Marokko. Zij wonen bij appellant en hun moeder, geboren in 1990, in Marokko.
Met een besluit van 24 augustus 2022 heeft de Svb kinderbijslag geweigerd vanaf het derde kwartaal van 2021.
Met een besluit van 19 januari 2023 heeft de Svb kinderbijslag toegekend voor [naam dochter] over het eerste kwartaal van 2021 tot en met het tweede kwartaal 2022. Vanaf het derde kwartaal van 2022 bestaat er geen recht op kinderbijslag omdat zij 18 jaar is geworden op [geboortedatum 1] 2022. Voor [naam zoon] heeft de Svb de weigering gehandhaafd. [naam zoon] is na 2 januari 2021 geboren. Op grond van artikel 35d van het NMV bestaat geen recht op kinderbijslag.
Uitspraak van de rechtbank
2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten.
Het standpunt van appellant
3. Appellant is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Wat hij daartegen heeft aangevoerd wordt hierna besproken.
Het oordeel van de Raad
4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de weigering van de kinderbijslag in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. De wettelijke regels en beleidsregels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.
Niet in geschil is dat [naam dochter] 18 jaar is geworden op [geboortedatum 1] 2022. Reeds om die reden is er voor haar vanaf het derde kwartaal van 2022 geen recht meer op kinderbijslag. Dit volgt uit artikel 7, eerste lid, van de AKW.
Niet in geschil is dat [naam zoon] in Marokko woont. Als hoofdregel geldt dan dat geen recht bestaat op kinderbijslag. Dit volgt uit artikel 7b van de AKW. Op grond van het NMV was het mogelijk kinderbijslag toe te kennen aan verzekerden ten behoeve van kinderen die in Marokko wonen. Per 2 januari 2021 bestaat die mogelijkheid niet meer. Dat is geregeld in artikel 35d, onder a, van het NMV. In artikel 35d, onder b, van het NMV is overgangsrecht opgenomen. Dit overgangsrecht houdt in dat als een verzekerde op 1 januari 2021 al kinderbijslag ontvangt, het recht op kinderbijslag blijft bestaan, zolang de rechthebbende en het kind na die datum zonder onderbreking blijven voldoen aan de voorwaarden. Dit betekent dat appellant alleen in aanmerking komt voor kinderbijslag voor [naam zoon] als al recht bestond op kinderbijslag op 1 januari 2021. Dat is hier niet het geval, omdat [naam zoon] na die datum is geboren.
Dat appellant zijn kinderen onderhoudt, een WAO-uitkering ontving en geen inkomen of uitkering meer heeft, zoals hij in hoger beroep heeft aangevoerd, kan niet leiden tot een recht op kinderbijslag.
Conclusie en gevolgen
Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.
5. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door E.E.V. Lenos in tegenwoordigheid van C.C.M. van ‘t Hol als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 oktober 2026.
(getekend) E.E.V. Lenos
(getekend) C.C.M. van ‘t Hol
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wettelijke regels
Algemene Kinderbijslagwet
Artikel 7
1. De verzekerde heeft overeenkomstig de bepalingen van deze wet recht op kinderbijslag voor een kind dat jonger is dan 18 jaar en dat:
(…)
Artikel 7b
1. Geen recht op kinderbijslag heeft de verzekerde ten behoeve van het kind, indien dat kind op de eerste dag van een kalenderkwartaal niet in Nederland woont.
(…)
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko
Artikel 5
1. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 26, 35a, 35b en 35d kunnen de uitkeringen bij arbeidsongeschiktheid, bij ouderdom of aan nabestaanden, de uitkeringen bij overlijden en de kinderbijslagen verkregen op grond van de wettelijke regelingen van een van de Verdragsluitende Partijen, op generlei wijze worden verminderd, gewijzigd, geschorst, ingetrokken of verbeurd verklaard op grond van het feit dat de rechthebbende of het kind woont op het grondgebied van een andere Verdragsluitende Partij dan die op het grondgebied waarvan het orgaan dat de uitkering verschuldigd is, zich bevindt.
(…)
Artikel 35d
a. a) In afwijking van artikel 5, eerste lid, heeft een persoon geen recht meer op kinderbijslag van een Verdragsluitende Partij uit hoofde van dit Verdrag voor kinderen die per 2 januari 2021 op het grondgebied van de andere Verdragsluitende Partij wonen.
b) De bepalingen van het bovenstaande lid a zijn niet van toepassing op een persoon die op 1 januari 2021 kinderbijslag ontvangt voor kinderen die op het grondgebied van de andere Verdragsluitende Partij wonen, zolang het kind blijft wonen op het grondgebied van de andere Verdragsluitende Partij waar het kind zich bevindt op 1 januari 2021 en voor zover de rechthebbende en het kind zonder onderbreking blijven voldoen aan de andere voorwaarden voor het recht op kinderbijslag.
(...)